Қидирув

1. (ҳужумни) қайтармоқ; 2. ўзидан қочирмоқ, ихлосини қайтармоқ 1. отражать (атаку); 2. отталкивать

['ʃæтə] 1) чилпарчин қилмоқ 2) заифлаштирмоқ, мазасини қочирмоқ, бо'шаштирмоқ (асабни, сог'лиқни) 3) барбод қилмоқ, чиппакка чиқармоқ (умидни); бузмоқ (режа ва ҳк

қочирмоқ, ўзини олиб қочмоқ – обращать в бегство, удалять, отвращать, отклонять, прогнать – лет рун авай, авоид. Сўзüмни эšитгил қаčурмайïл ўз – Сўзимни эшитгин, ўз

несов. (осушить сов.) қуритмоқ, сувини (захини) қочирмоқ; ◊ не осуша/ть глаз йиғиси тинмаслик; кўз ёши тийилмаслик; осуша/ть (свои) слёзы овунмоқ; йиғлашдан тўхта

1) қонаб турмоқ, қон оқиб турмоқ, қон кетмоқ; қонга беланмоқ 2) қон қо'ймоқ 3) қо'рқитиб пулини олмоқ, та'магирлик қилиб пулини олмоқ <> блеед вҳите а) қонсизлантирмоқ, қ

м 1. камар; белбоғ; кожаный пояс для брюк шимга тақиладиган чарм камар; 2. бел; по пояс белгача; стоять по пояс в воде белгача сувда турмоқ; ◊ кланяться в пояс икки

қўчқор томонидан қўйни қочирмоқ