погов. бессовестный, нечестный
виждонсиз - имонсиз кто без совести, тот без веры (в бога)
«виждонсиз» бўйича 14 та натижа: Русчага
погов. бессовестный, нечестный
виждонсиз - имонсиз кто без совести, тот без веры (в бога)
(қадим славян тилида «ўзини кўриш», «ўзини билиш») – инсоннинг ўз-ўзи олдидаги ахлоқий жавобгарлигини акс эттирадиган этиканинг категорияси; адолатли ҳаракат қилишга бўлган ички эҳтиёж; шахснинг ахлоқий эътиқодлар тизими ва бир вақтнинг ўзида ушбу эътиқодларни ўз-ўзининг шахсий ҳаракатларини ўзи баҳолаши учун қўлланиладиган қобилиятдир. У фаолиятда, ички руҳий тозаликда, ҳамма нарсани яхши ишлашга бўлган самимий истак, фойда келтириш, инсонларга ёрдам беришда намоён бўлади.русчаСовесть (от старославянского «себя ведать», «себя знать») - категория этики, отражающая моральную ответственность человека перед самим собой; внутренняя потребность поступать справедливо; система моральных убеждений личности и одновременно способность применять эти убеждения для самооценки собственного поведения. Она выражается в деятельности, внутренней чистоте, искренним желанием все сделать хорошо, принести пользу, помочь человеку.инглизчаConscience (from the Old Slavonic "self to know," "to know oneself") is a category of ethics reflecting a person's moral response to himself; the internal need to act fairly; the system of moral beliefs of the individual and, at the same time, the ability to apply these beliefs for self-assessment of one's own behavior. It is expressed in activity, internal purity, a sincere desire to do everything well, to benefit, to help a person
русчанечестность, бессовестностьинглизчаdishonesty, shamelessness, impudenceфрансузчаmalhonnêtetéарабчаصَفَاقَةٌ, إِنْعِدَامُ الضَّمِيرِ, وَقَاحَةٌ, قِحَةٌ
русчанедобросовестное отношение к охране собственностиинглизчаunconscientious attitude towards property protection
честно, по совести, добросовестно
русчачестный, совестныйинглизчаhonest, fairфрансузчаconsciencieux, honnêteарабчаصَدُوقٌ, شَرِيفٌ (شُرَفَاءُ), أَمِينٌ (أُمَنَاءُ), بَارٌّ (بَرَرَةٌ), نَزِيهٌ (نُزَهَاءُ)
1. адолациз, ноҳақ; 2. виждонсиз, ноинсоф, инсофсиз, диёнациз 1. несправедливый; 2. недобросовестный; нечестный
виждонсиз, инсофсиз, ноинсоф, диёнациз, принсипсиз, қатъий принсипи, маслак-мақсади ёʻқ, тутуриқсиз, бетайин | недобросовестный; бессовестный, беспринципный
ишончсиз, виждонсиз, диёнациз, ноинсоф – нечестный, неверный – унрелиабле. Бüтüнсüз бар эрсä йïратю анï – Диёнациз киши бўлса, уни ўзингдан йироқ тут – Если ест
Бу эртакда Зулайҳо исмли аёлнинг ҳасади туфайли кўп азоб чеккан Ҳурилиқо исмли қизнинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. Унинг садоқати ва сабри охир-оқибат ба
Бу эртакда Қўлдош исмли подачининг бошидан кечирган саргузаштлари ҳикоя қилинади. У дўсти Ёʻлдош билан тушини сотиб олгач, номаълум сафарга отланади