ot 1. Qish.
Zimiston faslida kirsang uyingga, Huzuri dil, chu bogʻ-u boʻston pech. — Muqimiy
Har maysa, qiyoq qish uyqusidan uygʻonib, zimiston sovuqlaridan qutulib, yayrab-yashnagan. — Sh. Rashidov, Asarlar
2. Yorugʻlik, oftob nuri tushmagan joy; qorongʻilik.
Zimiston. Eshik tirqishidan ipdek nur tushib turibdi. — S. Siyoyev, Avaz
Osmonda qora bulutlar paydo boʻlib, oʻrmon ichini zimistonga aylantirdi. — A. Rahmat, Ellik bir bahodir
3. sft. koʻchma Qop-qorongʻi, tim qorongʻi, zim-ziyo.
Dolon kunduz kunlari ham qorongʻi — zimiston boʻladi. — J. Sharipov, Xorazm
Koʻzimni ochsam — uy zimiston, bolishni quchoqlab yotibman. — T. Murod, Ot kishnagan oqshom
Uyning ichi zimiston edi. — E. Raimov, Ajab qishloq
4. koʻchma Roʻshnolikdan mahrum, ziyodan mahrum hayot.
Ne zotlar oʻtdilar hasratga toʻlib, Kunlari zimiston, tuni sim-siyoh. — A. Oripov, Yillar armoni
Yorugʻ dunyo shu ekan, deb zimistonga koʻnikib qolganmiz \ dedi Onaxon]. — A. Muxtor, Opa-singillar
Zimistoning bitdi endi, Turgʻunoy, Baxting kuldi bamisoli toʻlgan oy. — I. Sulton, Nomaʼlum kishi
5. koʻchma Nomaʼlum, qorongʻi narsa; nomaʼlumlik.
— U odamning oʻtmishi zimiston. Ana shu oʻtmishini yashirib yuradi, — dedi Sartakov. — I. Qalandarov, Shoxidamas, bargida