rido

ot 1. Shayxlar, umuman ruhoniylar yelkasiga yopinadigan choyshabsimon yopinchiq, libos; darvishlarning ustki kiyimi.

Baʼzi burchaklarda qora rido kiygan rohiblar kitob varaqlar, u yer-bu yerda olimlar qoʻlyozmalarga tikilib oʻtirardi. — H. Gʻulom, Kuba haqida hikoyalar

Ufqni oʻz gavdasi bilan toʻsgan past-baland togʻlar qop-qorayib, rido kiygandek silliq koʻrinadi. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. koʻchma kt. Qorongʻilik, zimiston, qora tun.

Ey yiroqlar erkasi, sen Lutf et-u yonimda qol, Jism-u joningga bu sevgim boʻlmasa ogʻir rido! — A. Qahhor, Oq oʻrik

Kelar qora rido kiygan tun, sukunatning qushlarin suyar. — Sh. Rahmon, Yurak qirralari