фл. 1. Газмол, қоғоз ва шу кабиларни узмоқ, узиб бўлакларга ажратмоқ.
Латтани йиртмоқ. Қоғозни йиртмоқ. Кўйлагини йиртмоқ.
У [жангчи] бинтнинг учини йиртар экан, офицерга қараб, бир нима деди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
2. кўчма Бўлакка ажратмоқ.
Тракторлар ёриб, ерларни йиртиб, кесак қўймайди, майда-майда қирқиб. — Ҳабибий
Яна бир фаришта қора булутдан бир парчасини йиртиб олиб, тупроқнинг устига сиқди. — А. Қаҳҳор, Қўшчи-нор чироқлари
- Бағрини (ёки кўксини) йиртмоқ Қаттиқ азобламоқ, қийнамоқ, эзмоқ. Айрилиқ савдоси бағрини йиртади. — Ширин билан ШакарПора-пора йиртди кўксимни ситам, сўрғувчи борми кўнгилнинг зорини. — Ойбек, Танланган асарлар