sft. 1. Biror yerdan uzoqda, yiroqda boʻlgan.
Olis joy. Olis qishloq.
Axir bundan oʻn besh kun ilgari Umid yuk mashinasida Mirzachoʻldagi olis sovxozga chiqib keldi. — Mirmuhsin, Umid
Oʻspirinlar, olis manzilni koʻzlagan sayyohlarday, safarga puxta hozirlangan edilar. — Yoshlik
Olis bir qishloqdan kelib, murakkab sanʼat yoʻlini tutib, uni puxta egallashning oʻzi katta jasorat. — Gazetadan
2. Uzoq, davom etadigan; davomli, uzoq.
Olis yoʻl. Olis safar.
Yoʻllar azobi endi unutildi, deganda yana olis safarga joʻnatib yuborishmoqchi. — S. Ahmad, Jimjitlik
3. Oʻtmishdagi, qadimgi.
Lekin tanimizda kezar-ku, beshak, Olis bobolarning ming yillik qoni. — A. Oripov, Yillar armoni
- Olisni koʻzlamoq Uzoq, kelajakda, oxirida boʻladigan ishni koʻzlamoq, oxirini oʻylamoq. [Zikriyo qori:] Eshon olisni koʻzlaydi. — N. Safarov, Sharq tongi