от 1. Тўрт оёқли, устига кўрпа-тўшак солиб ётиладиган уй-рўзғор анжоми.
Шербек ҳовли ўртасидаги япасқи балхтут тагидаги каравотга ечинмасдан чалқанча ётди. — С. Анорбоев, Оқсой
Унинг [Зебонинг] каравоти ғирч-ғирчидан онанинг уйқуси ўчиб кетди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
2. Устида кўпчилик бўлиб ўтириш (баъзан ётиш) учун махсус ишланган, ёз кунлари ҳовли, чойхона ва шу кабилар жойларга қўйиладиган махсус қурилма; сўри, кат.
Нури гилослар остига қўйилган, панжаралари кўк бўёқ билан сирланган катта ёғоч каравотга қалин кўрпача ёйиб, ёстиққа ёнбошлаб ўтирар эди. — Ойбек, Танланган асарлар