сфт. 1. Олдиндан эҳтиёт чоралари кўриб, эҳтиёт бўлиб, олди-кетини ўйлаб иш қиладиган, эҳтиёткорона иш тутадиган.
Эҳтиёткор одам,
Ҳа, Рустамбек ҳар ишда эҳтиёткор. — Ҳамза, Паранжи сирлари
2. Тежаб-тергаб, аяб, режаси билан сарф қиладиган, исрофгарчиликка ёʻл қўймайдиган; тежамкор, режали.
Эҳтиёткор бичиқчилар.