Qidiruv

oʻzbekchaqoʻshish, qoʻshuvruschaсложениеinglizchaplus

Yana žamʼ-u tafriq misahatkä öt Yana hisob-kitob, masohatga o‘t – Далее переходи к сложению и делению площадей –Next, go to the addition and division of areas

oʻzbekchajamol, goʻzallikruschaкрасотаinglizchabeauty

Ay dunya žamali uluyluqqa körk Ey dunyo jamoli, ulug‘likka ko‘rk – О краса мира, украшение величия! –On the beauty of the world, the ornament of greatness!

ot 1. Yer shari, Yer.

2. Ekin ekiladigan yer.

Bu qishloqning suvi toza, zamini unumli, havosi yoqimli, dehqonlarining qoʻli barakali ekan. — Gʻ. Gʻulom, Tirilgan murda

3. Muayyan hudud, yurt; umuman yer.

Zotan, yangidan bunyod etilgan koʻrkam chamanzor, bogʻ-rogʻlar, yaxlit-yaxlit paxtazorlar Xorazm zaminiga jon bagʻishlaydi. — N. Safarov, Olovli izlar

Bir tomoni gʻallazor, bir to-moni tokzor yerlardan oʻtib borarkanmiz, shu zaminda tugʻilib, shu yerdan frontga ketgan J. Usmonovning maktubi yodimga tushdi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

4. koʻchma Asos, negiz.

Xoʻjalik noz-neʼmat bunyodkorlari ayni kunlarda moʻl hosilga puxta zamin yaratmoqdalar. — Gazetadan

Har bir ulugʻ ishning zamini — mehnat, Mehnat-la yaralur shoh asarlar ham. — R. Bobojon

5. koʻchma Qulay shart-sharoit, muhit; imkon.

U Boʻtaboyga hozir bunday talab qoʻyib boʻlmasligini, buning uchun avval zamin tay-yorlash kerakligini tushuntirmoqchi boʻlgan edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

6. koʻchma Tayanch, boshpana.

Oxiri Abdurahmon choyxona nishin tavkagir va boboyi banglar orasidan oʻziga zamin topdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

ot 1. Tub mohiyat, asl maʼno, mazmun; asos.

Romandagi qator obrazlarning zamirida konkret tarixiy shaxslar yotadi. — OʻTA

Bilishmaydiki, har bir xatning zamirida bir yoki bir necha odamning taqdiri yotadi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

Bu mehribonlik zamirida nima borligini Sodiq-jon ham, Hamida ham, ularning ota-onalari ham bilishardi. — S. Abduqahhor, Kuzlar

2. esk. ayn. Olmosh.

3. Zamir (erkaklar ismi).

ot Arab tili va yozuvida u unlisi oʻrnida qoʻllanadigan, vergul shaklidagi belgi.

ot 1. fls. Materiya (obyekt) holatlarining hamda hodisa (jarayon)larning izchil almashinish shakli; davomlilik, takrorlanmaslik, qaytarilmaslik kabi umumiy xossalarga ega boʻlgan vaqt.

2. Soʻz borayotgan payt; umuman vaqt, payt, davr, mahal.

Hozirgi zamon. Zamon senga boqmasa, sen zamonga boq. — Maqol

Hasanalining Otabeklar oilasida boʻlganiga ellik yillar chamasi zamon oʻtib, endi Otabeklar oilasining chin bir aʼzosi boʻlib ketgan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Esini taniganidan boshlab onasi bilan kechirgan zamonlar Yoʻlchining koʻz olidan bir-bir oʻtadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Mana, endi yangi davr, yangi zamon keldi. — K. Yashin, Hamza

Chol [Shokir ota] zamondan koʻproq shikoyat qildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Endi u zamonlar qamishkapaliklarga oʻtmish xotirasi boʻlib qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Biror muhim, oʻziga xos hodisa, tarixiy voqea roʻy bergan yoki biror shaxs, hokim tabaqa, sulola hukmronlik qilgan davrni qamrab olgan vaqt.

Tinchlik zamoni. Urush zamoni. Istiqlol zamoni. Amir zamoni. Temuriylar zamoni.

4. Kutilgan payt, davr-u davron.

Umrlaring uzun boʻlsin. Zamonlaring kelibdi: oʻynanglar, kulinglar. — P. Tursun, Oʻqituvchi

5. tlsh. Maxsus shakllar yordamida harakatning nutq paytiga munosabatini bildiruvchi feʼl kategoriyasi.

Oʻtgan zamon. Hozirgi-kelasi zamon. Kelasi zamon sifatdoshi.

6. Zamon (erkaklar ismi).