Қидирув

от 1. Жинсий жиҳатдан эркак тоифасига зид, фарзанд кўриш, эмизиш қобилиятига эга одам; аёл.

Бозорқулнинг онаси жуда чиройли хотин эди — А. Мухтор, Чинор

2. Бирор эркак никоҳидаги аёл.

Эр-хотиннинг уриши — дока рўмолнинг қуриши. — Мақол

У [меъмор] тўғри уйга қайтиб келди-да, бор гапни қизи Бадиа билан хотини Маъсума бекага айтиб, ўрнига чўзилди. — Мирмуҳсин, Меъмор

от Хотинак супурги.

сфт. Хотини бор, уйланган.

Кумушнинг гўзаллик таърифини ғойибона эшитиб, оғзининг суви келувчи хотинли ва хотинсиз орзумандлар қутидорникига совчиларни турнақатор юбора бошлаган эдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

от салб. Тез-тез хотин олиб, хотин қўядиган.

{Қиз] Онасининг ўксиб-ўксиб йиғлаётганини ҳам, ер ютгур ўша хотинбозни қарғаётганини ҳам эшитмади. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

от айн. Хотинчасига.

Хотинча юриш. Хотинча ўйинга тушмоқ.

Ҳамманинг диққати хотинча кийинган ва эшик ёнида ерга қараб турган йигитга жалб бўлди. — А. Қаҳҳор, Майиз емаган хотин

от 1. Хотин, аёл бўлишлик.

Шу ёʻсин қизлар ўзларининг бир ўртоқларини хотинлик дунёсига узатиб, мажлисдан тарқалишдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Хотинларга, хотин-қизларга хос хусусият, хислат, фазилат.

Хотин кишини ҳамма вақт ноумид, норози кўриб ўрганган ва буни хотинлик латофати деб билган Сидиқжонга бу жувоннинг гаплари, катта ишонч ва зўр мамнуният билан гапириши унча ботмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

3. с. т. Хотинли.

[Заргаров:] Сиздан бир оғиз сўз! Бир оғиз! Мен Заргаровнинг хотини эмасман, ўйнашиман, десангиз қутулиб кетаман. Хотинлик эркак ўйнаш тутмасин, деган закон [қонун] ёʻқ! Ёʻқ! — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

Ҳамма кўп хотинлик оилаларда бўлгани каби, Искандар ҳам бир хотинига [Равшанакка] кўпроқ меҳр қўяди. — Т. Жалолов, Хамса талқинлари