ot 1. Qilmishidan taʼzir yeb yoki pushaymon boʻlib, uni qaytarmaslik uchun qilingan azm-qaror, berilgan vaʼda yoki qilmishi uchun soʻralgan uzr.
Mening tavbamni loaqal oʻzlaringiz uchun qabul qilingiz! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Ammo xalq bunday yolvorishlarga, tavba, tazarrularga quloq solmadi, chunki ish oʻtgan, gʻisht qolipdan koʻchgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. und. s. Taajjublanish, hayronlikni bildiradi.
Tavba, odam yaqin kishisidagi kamchilikni koʻrmas ekanmi, deb qoʻydim. — H. Nazir, Yonar daryo
Uz uyida oʻtirgan qiz bir kechada yoʻq boʻlsin, tavba! OShek, — Tanlangan asarlar
3. Biror gʻayritabiiy narsa, hodisa oldida istigʻfor aytish, xudodan kechirim soʻrash maʼnosida qoʻllanadi.
Hadeb: “Oʻzing kechir”, tavba, astagʻfirullo deyaverasiz-a — Guldasta
Tavba deng, bolam, boʻydoqsiz, yana shunday tannozlardan biriga uchrab — Guldasta
Xudoyo tavba, denglar, ikki dunyo-da eshitmaylik! — P. Tursun, Oʻqituvchi
4. din. Tasavvufda: solikning tariqat sari qadam qoʻyishidan oldin qilgan barcha gunohlaridan tavba qilib, kelajakda biror gunoh ishni qasddan qilmaslikka azm-u qaror qilishi.
- Tavba qilmoq Tavbani bildiruvchi soʻzlarni, shuningdek, tavba soʻzining oʻzini aytmoq. E xudo, tavba qildim! Osiy bandangni oʻzing kechir! — Mirmuhsin, MeʼmorSobirning qiyofasida tanbeh yeb, tavba qilish emas, oʻz istagidan qaytmaslik hissi barqaror edi. — F. Musajonov, HimmatQarol, xizmatkor boʻlib ishlashga tavba qildim, kishi bir marta aldanadi-da. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Tavbasiga tayanmoq Qilmishidan nihoyatda pushaymon holatda, taʼzirini yegan holatda boʻlmoq, shunday holatga tushmoq. Balki oʻzi insofga kelgandir, tavbasiga tayangandir — M. Xayrullayev, Tilda marjon— Xoʻp, ketaman. Lekin bilib qoʻying pushaymon yeysiz, tavbangizga tayanib qolasiz, — dedi Anvar. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz