Qidiruv

sft. 1. Boʻlar-boʻlmasga hovliqib yoki tutaqib ketmaydigan; ogʻir, vazmin.

Sovuqqon odam.

U [Toʻgʻonbek] shahzodaga niyatlarini dilga yashirishni, har qanday sharoitda ham yashirin ishlashni, har vaqt sovuqqon boʻlishni kengash berdi. — Oybek, Navoiy

2. Eʼtiborsiz, beparvo.

Sovuqqon rahbar.

sft. ayn. Sovuqqon.

ot 1. Ogʻir, vazmin boʻlish xususiyati.

Oʻzini sovuqqonlikka solmoq.

Albatta, el foydasidan koʻra oʻz manfaatini oldinga suruvchi bu choʻtalchi beklarga qarshi hojining sovuqqonlik saqlay olishi va asabiylashmasligi mumkin emas edi. — A. Qodiriy, Utgan kunlar

Soʻz Gulshan bilan uchrashish va undan olingan javobga yetganda, Anvarning tusi oʻzgarib, kiprik ostlari uchib ketdi. Ammo kutilmagan ravishda yana sovuqqonlik saqladi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Mansabdor shaxsning, umuman, biror kimsaning oʻz vazifalariga eʼtiborsizligi, beparvoligi; masʼuliyatsizlik.

Oʻz ishiga sovuqqonlik bilan qaramoq.

Keyingi payt-da baʼzi tibbiyot xodimlarining oʻz ishlariga sovuqqonlik va tamagirlik bilan munosabatda boʻlayotganliklari aniqlandi. — Saodat

пойкилотермные животные

ruschaдолжностная халатностьinglizchaneglect (in the discharge) of an official duty