ot 1. Mamnunlik, xursandlik.
Yoʻlchi uning har bir soʻzida, ovozida, kulgisida quvonch ham taqdirdan rozilik sezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Yengil taʼzim bilan [Navoiy podshohga] oʻz roziligini bildirib, tabassum qildi-da, sekingina dedi — Oybek, Navoiy
2. Unaganlik, koʻnganlik haqidagi tasdiq javobi.
Roziligini olmoq.
Sobir, to kampirning roziligini olishguncha, toʻy qilishga jazm qilmadi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
Qiz tomon, garchand toʻyni bir yil keyin qilish sharti bilan boʻlsa ham, rozilik beribdi. — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
- Rozilik tilamoq (yoki soʻramoq) Bir-biridan qilmishlarini kechirishni soʻrab vidolashmoq, rozilashmoq.