ot 1. Ov qilinadigan yoki zararli hayvonlarni ovlash, ilintirish, tutish uchun qoʻyiladigan moslama, qurilma.
U ichiga katta oq kalamush qamalgan qopqonni yerga qoʻydi, eshikchasini ochdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
[Suvonjon] Yetib kelganda, naq tumshugʻidan ilingan tulki qopqon bilan olishayotgan edi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. koʻchma Dom, tuzoq.
Bektemir ularga qaramasdan, sekin dedi: — Qopqonga tushibmiz — bu qalay? — Oybek, Quyosh qoraymas
Hammasini aytib bergandan keyin, Temir qopqondan qutulib boʻpti. — B. Rahmonov, Bahor arafasi