«ҚОЧҚИН» бўйича 8 та натижа: Ўзбекчадан
от 1. Жазодан ёки жазо ўрнидан, тутқунликдан қочган киши.
Отлиқлар миршаб билан бирга қочқинларни қўлга тушириш учун чўл томонга от суриб кетдилар. — С. Айний, Қуллар
2. айн. Қочоқ 1.
Қаёқдандир душман самолётлари пайдо бўлиб, қишлоқ устида ва чодир тикиб ётган қочқинлар тепасида айлана бошлади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
3. айн. Қочоқ 2.
Унинг якка-ю ягона ўғли қочқин — хоин бўлиб чиқади. Бу ҳол Икромжон қалбига зўр изтироб солади. — У. Норматов, Мусибат ва матонат
qashqınlıq
1. беженец; 2. см. qochqin.
қочқин, қочувчи – беглец – рефугее. Кüрäк-мä идимдин кüрäмиš отун – Мен қочувчиман, гуноҳим сабаб Эгамдан қочмоқдаман – Я беглец, бежавший от моего господина (бога)
ватангадо Ватандан кечиб, қочиб, ўзга элларда дарбадар юрувчи; қочқин. Ватангадо бўлгунча, кафангадо бўл. Мақол Ажаб ҳол! Ҳатто бир сиқим тупроқ ҳам ватангадонин
ноиб тар. Ўрта асрларда мусулмон давлатларида тобе ўлка ёки вилоят ҳокими, олий ҳукмдорнинг шу ердаги вакили, ўринбосари. Ноиб унга ишониб топширилган ҳудуднинг
қочоқ (одатда кўплик шаклида — қочоқлар) Бирор фалокат, сабаб туфайли ўз жойи, ватанини ташлаб қочиб, ўзга жой, юртда кезувчи, бўлувчи шахс(лар). Афғонистон
қочқин
