«Номдор» бўйича 15 та натижа: Ўзбекчадан
сфт. Ном, шуҳрат чиқарган; донгдор, шуҳратли.
Бу кампирнинг етти ўғли бор эди, еттови ҳам номдор алп эди. — Алпомиш
Ҳозир Сафаров республикамизнинг номдор, тажрибали пахтакорларидан бири. — Газетадан
от Машҳурлик, ном чиқарганлик, шуҳратга эгалик.
Ҳозир баъзилар отасининг номдорлиги билан ғурурланиб, ҳеч кимни менсимай, ўзига бино қўйиб юришни одат қилишган! — Мирмуҳсин, Умид.
бизнесчи айн. Ишбилармон. Орамизда пешқадам зиёлилар, номдор бизнесчилар бор. Муштум
айтувли Ҳурматли, қимматли, азиз. Айтувли меҳмон. Донг чиқарган, номдор. Йиғинда Карим понсадлардан тортиб, Тошкентнинг айтувли аъёнидан ўн бешлаб одам бор эди. А.
атоқли, отли, номдор – изменитый – фамоус. Инанма ўзüŋ қутқа атлïй киšи – Эй номдор киши, ўзинг ўткинчи бахтга ишониб қолма – Не доверяйся удаче, [о] славный муж – Д
маккорлик Маккорларга хос иш, хатти-ҳаракат, маккор эканлик. У[Иброҳим Султон]ўз бобосига таассуф қиларди — қаттиққўллиги, бешафқат-у маккорлиги билан номдор эди. Мир
(boyqush, boyqish); 1. сова, сыч; 2. перен. (у восточных народов - олицетворение зловещего, злосчастного, а также хитрости и коварства); bu qalmoqdir, juda nomdor, hunari
руҳоний Дин пешвоси, дин ёʻлида, диний лавозимда хизмат қилувчи, уни тарғиб этувчи диний киши; диндор. Эрта билан Султон Абусаид мирзо Бухоронинг руҳоний ва номдор
Қўқон подшосининг қимматбаҳо пиёласи синиб қолади ва уни тузатишга ҳеч ким қодир бўлмайди. Фақатгина бир кал шогирд ўзининг ақл-заковати билан бу муаммо
Ушбу эртакда шоҳнинг икки ўғли Момир ва Сомирнинг бошидан кечирган саргузаштлари, уларнинг ажралишлари ва қайта топишишлари ҳикоя қилинади. Эртак қаҳ
Таниқли, номдор
