от 1. Нарсаларнинг таъм-лаззат билиш аъзоларига таъсир этиб, сезги уйғотиш хусусияти; таъм, лаззат.
Нордон маза. Олманинг мазаси. Мазасини тотиб кўрмоқ.
Узи ширин, тўқлигина, мазаси ҳам тотлигина (топишмоқ: — шафтоли).
2. Қаноат ҳисси, руҳий завқ, лаззат, роҳат.
Мунчалик мазани топа олмайди Уйқуда тамшанган чақалоқлар ҳам. — Ғ. Ғулом
3. сфт. Мазали, ширин.
Жаркоп, шавла, кичири — Бири-биридан маза. Холам қўли гул тоза. — Қ. Муҳаммадий
4. унд. с. Қониқиш, роҳат ҳиссини билдиради.
— Эҳ, маза, маза! — деб Попук севинчидан қуёндай диканг-диканг сакради. Ҳ. Назир, Ёнар дарё. Ҳалиги иржайган одамнинг кўнгли чопдими, сўлакайини оқизди: — Мазза! — Муштум.
- Маза қилмоқ Роҳатланмоқ. Сиз салқин-да, ғириллаган шабадада кўк чой ичиб, маза қилиб ўтирибсиз! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Мазаси ёʻқ 1. Таъми дуруст эмас, бемаза. Овқатнинг мазаси ёʻқ;Бугун бўлса, овнинг ҳам мазаси ёʻқ — Ҳ. Ғулом, МашъалИшининг мазаси ёʻқ, унинг ўз фикрича, эплолмаётган экан. — А. Мухтор, ЧинорСаводининг мазаси ёʻқ. — С. Аҳмад, ҲукмЖуда мазаси ёʻқ одам;Бугун ишга боролмабди, анча мазаси ёʻқ.
- Мазаси қочмоқ Ёмон томонга ўзгармоқ(иш, ҳолат, соғлиқ ва ш.к. ҳақида). Далада ишнинг мазаси қочди. — С. Аҳмад, ҲукмШу кунларда мани мазам қочиб қолганини қаранг-а! — С. Нуров, КарвонЕйиш-ичишининг мазаси қочган бу ёʻловчиларга унча илтифот кўрсатишмади. — Ёшлик
- Мазасига тушунмоқ Бирор нарсага ўрганиб, унинг кетидан қувмоқ, одат қилмоқ. Сан юборган пулнинг мазасига тушундими, бўлди, ҳафта-да, ойда пул сўрайверади. — Ойбек, Танланган асарлар
- Мазасини олмоқ ёки мазасини қочирмоқ Гап-сўз, хатти-ҳаракат билан кишини мулзам, хижолат қилмоқ, ноқулай аҳволга солмоқ. Исамат отанинг бу гапи ҳам, чойхўрларнинг маъқулловчи кулгилари ҳам мулла Бердиёрнинг мазасини олди. — Муштум