сфт. 1. Ҳаво рангли, оч кўк, кўкимтир.
Стол устидаги кўк абажурли чироқдан Қундузхоннинг юзига ҳавойи бир нур тушиб турарди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар
Пастга боқмоқдаман: на бир қалъа бор, На қаққайган дарахт, на бахмал водий, На ҳавойи рангда ёнган жийдазор, На серрайган кекса тоғлар аждоди. — С. Акбарий.
2. Ҳавога кўтарилган; баланд.
Кўринг, анави ўрта аср биноси қанчалик нафис ва пурвиқор, миноралар қанчалик ҳавойи ва хушбичим-а! — С. Акбарий, Севги билан тирилган юрак
3. кўчма Енгил-елпи, жиддий бўлмаган; осон.
Ҳавойи ишлар билан шуғулланмоқ.
— Чиндан ҳам бўзчининг мокисидек эшоннинг ичкари-ташқариси ўртасида бепул оёқдан ҳориб, қатнаб юришдан кўра, ҳавойигина, бозорда ашула айтиб, ўйнаб юриб пул топишга на ецин! — деди Шум бола. — Ғ. Ғулом, Шум бола
Мавлоно, мендан энди ҳавойи ғазаллар кутманг. Энди фақат халқим дилини куйлайман. — Ж. Шарипов, Хоразм
4. кўчма Енгил табиатли; енгилтак, беқарор.
Ҳавойи одам.
— Енгилтак қиз, — деб ўйлади Комил, ичидан қайнаб-тошаётган ғазабини зўрға босиб. — Шу ҳавойи олифтани деб, мени ерга уряпсан-а!. — Аҳмар, Ким ҳақ?
Уйдагилар менинг ҳавойироқ бўлиб қолганимни билишади, бир амаллаб ўқиб кетади, деб ўйлашганми, якшанба куни қариндош-уруғлар маслаҳатга йиғилишганди. — С. Сиёев, Ёруғлик
Бир ҳавойи эрни деб, тарки дунё қилмоқчимисиз? — Газетадан
5. кўчма Асосга эга бўлмаган, асоссиз, юзаки.
Ҳавойи ваъдалар. Ҳавойи рақамлар.
Фикрингиз жуда ҳавойи ва тамом нотўғри. — И. Султонов, Бургутнинг парвози
Жўравой ака, наҳотки у [Пўлатжон] мени енгилтак, ҳавойи нарсаларга учадиган қиз, деб ўйласа. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар