фл. 1. Гул очмоқ, гулга кирмоқ.
Ғўза гуллади. Бодом гуллади.
Деразамнинг олдида бир туп Ўрик оппоқ бўлиб гуллади. — Ҳ. Олимжон
Ғўзалар гуллаётган пайт. — И. Рахим, Чин муҳаббат
2. кўчма . Равнақ топмоқ, ривожланмоқ; обод бўлмоқ.
Тоштемир Сурхон водийсининг гуллаган воҳаларини кўриб, айланиб чиқди. Назармат, — Жўрлар баланд сайрайди
[Янгиер] Бошида қандай эди-ю, ҳозир қандай? Одамнинг қадами тегди-ю, гуллаб кетди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
3. Гул-гул очилмоқ, гўзаллашмоқ, яшнамоқ; камолга етмоқ.
Умрининг гуллаган даври қамоқхоналарда ўтган Шоҳназар озодликнинг биринчи куниданоқ нима қилишини билмай, бош қашлаб қолди. — Муштум
Ёш авлод — келгусимиз, фахримиз ҳам кўркимиз. Ёшлик — бу умримизнинг гуллаган баҳоридир. — Э. Рахим, Янги қадам
- Оғзидан гулламоқ Ғайришуурий равишда сирини очиб, айтиб қўймоқ. — Эшитинг, — деди Эргаш. — Бирламчи шартим: бу ишингизни ўла-ўлгунча сир тутасиз, оғзингиздан гулламайсиз. — К. Яшин, ҲамзаФақат бориб таништиргунча, оғзингиздан гуллаб юрманг. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар