gullatmoq

fl. 1. Gullamoq I 2, 3 feʼlining orttirma nisbati.

Men ham senga har nafas Shafqat qoʻlin choʻzayin, Kuti uchgan hayoting Gullatayin, tuzayin. — Gʻayratiy

2. Fayz kiritmoq; qizitmoq, koʻtarinki ruh bermoq.

Kampir ham biz bilan stolning bir tarafini gullatib, savlat toʻkib oʻtirdi. — Oydin, Hikoyalar

Uning asl ismi — Nabi. Oʻzining ashulasi, cholgʻusi va qiziqchiligi bilan suhbatlarni gullatgani uchun mahalladagi ulfatlari uni Nabigul deb ataganlar. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak

Birovning uyini gullatib oʻtirishga yaraymanmi? — S. Siyoyev, Yorugʻlik