Қидирув

сфт. Номақбул нарса, таъсир ва шу кабилардан сақлаш (сақланиш), унга ёʻл қўймасликка қаратилган чора, тадбир; хатти-ҳаракат.

Ҳовлисида ёки эшигига яқин очиқроқ ерда эҳтиёт юзасидан оғзи тор, ичи кенг бошпана ковланган. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

сфт. 1. Олдиндан эҳтиёт чоралари кўриб, эҳтиёт бўлиб, олди-кетини ўйлаб иш қиладиган, эҳтиёткорона иш тутадиган.

Эҳтиёткор одам,

Ҳа, Рустамбек ҳар ишда эҳтиёткор. — Ҳамза, Паранжи сирлари

2. Тежаб-тергаб, аяб, режаси билан сарф қиладиган, исрофгарчиликка ёʻл қўймайдиган; тежамкор, режали.

Эҳтиёткор бичиқчилар.

от айн. Эҳтиёткорлик.

Саидий ҳаддан ошиб кетди. Ундан эҳтиётлик талаб қилган Ёқубжон билан уришиб, уни сотқин деди. А. — Қаҳҳор, Сароб

сфт. 1. Эҳтиёт бўлмай ёки эҳтиёт қилмай иш тутувчи; тадбирсиз.

Эҳтиёциз бола,

Элмурод кечаси эшикка эҳтиёциз чиқди-ю, шамоллаб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. кам қўлл. Эҳтиёт қилмай, палапартиш сарф қилувчи; режасиз, исрофгар.

сфт. кам қўлл. айн. Эҳтиёткор 1.

фл. Эҳтиёт ҳолда тутмоқ, эҳтиёт қилмоқ.

Ҳужжатларни эҳтиётлаб қўй. Ярани эҳтиётлаб боғламоқ.

Каникулда ишлаб топган пулига олган бир сидирға уст-бошини беш йил эҳтиётлаб кийди. — Р. Раҳмон, Меҳр кўзда

У балиқларни эҳтиётлаб, хашак устига қўйди-да яна нари кетди. — Н. Фозилов, Дийдор