от 1. ад. Назм билан ёзилган улкан ҳикоя, қисса; поема.
Навоийнинг Лайли ва Мажнун достони.
Достон устида жиддий ишлай бошладим. — Шукрулло, Сайланма
Мактаб дарсликларида унинг Кўкан батрак достонини алоҳида дарс қилиб ўқитишган эди. С. — Аҳмад, Уфқ
Бир ўлкаки, дунёда бироқ Битилмаган достондир бори. — А. Орипов, Юртим шамоли
2. ад. Халқ қаҳрамонлари ҳақида назм ва насрда айтилган эпик асар.
Ўзбек халқ достонлари. Фозил Ёʻлдошнинг Атомиш
достони.
3. кўчма Кечмиш воқеалар; саргузашт; дард-у ҳасрат.
Қўш сурнайлар узоқларнинг достонини мунгли-мунгли чалиб ўтдилар. — Ғ. Ғулом, Соялар
Э, ака қўйинг, достонимни очманг — Ҳамза
Бугун занг кемирган тиғлар шуъласи, Асрлар достони бордир уларда. — А. Шер, Қадимги куй
4. Оғиздан оғизга ўтиб юрган маълум, машҳур саргузашт ҳикоялар, гап-сўзлар, таъриф-тавсифлар.
Эл ғамини билган элда достон. — Мақол
Келиннинг сулувлиги Марғилонда маълум эканми? — Малум экан, тилларда достон экан. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Тошкент тинчлик, дўстлик, ҳам-корлик шаҳри сифатида тилларда достон. — Саодат
5. кўчма Овоз, хониш; сайраш.
Чака-лакнинг аллақайси бурчагидан булбулнинг достони — нағмайи ҳазори эшитилди. А. — Қодирий, Ғирвонлик Маллавой
6. Достон (эркаклар исми).
- Достон бўлмоқ Эл орасида гапирилмоқ, куйланмоқ; оғизга тушмоқ. Фозилжон тўйининг таърифи баъзи бир хил хотинларга неча кунгача достон бўлди. — С. Зуннунова, Кўк чироқларБаширжоннинг навбатдаги антиқа ишлари халқ ичида достон бўлган эди. — Н. Аминов, ҚаҳқаҳаШаҳарга достон бўлган тўй ҳам тугади. — С. Аҳмад, Сайланма