сфт. 1. Тартибга солинмаган ёки тушмаган, айқаш-уйқаш; тартибсиз ҳолдаги.
Бетартиб хўжалик.
Кўра этагидаги девор устига бетартиб шох ёйган қора тол зулмат қўйнида хаёлий шарпаларни эслатади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Аёл кийим-кечаклар бетартиб сочилган хона ўртасида гангигандек сўппайиб турарди. — Ёшлик
2. Тартиб-интизомга риоя қилмайдиган; тартибни бузувчи; қонун-қоидага бўйсунмаган ёки бўйсундирилмаган, тартиби ёʻқ; пойма-пой.
Бетартиб гап. Бетартиб бола. Жуда ҳам бетартиб бўлиб кетяпсан.