сфт. 1. Давоси ёʻқ, тузалмайдиган, тузатиб бўлмайдиган.
Тоҳир-жон киноя билан жилмайди: Меники бедаво дард, укам. Бирон кун енгилланиш ёʻқ. — Ойбек, Танланган асарлар
Ҳамма дардга бор даво, ошиқнинг дарди бедаво, дебди шоир. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. кўчма с. т. Кўриниши хунук, ёқимсиз; чиройлининг акси.
Эрим қиморвоз бўлса ҳам, чўтир, бедаво бўлса ҳам, ёмон эмасди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Чиройлимисан? Ҳа, ҳа, хунуксан, бедавосан! Бўйнингга ол, хунукман де! — Ҳамза, Бой ила хизматчи
Туркийда келтирибдурларким: Қўнса давлатнинг қуши бир бедавонинг бошиға, Кўргали келгай Сулаймон ул гадонинг қошиға. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Дарди бедаво 1. Давоси ёʻқ, тузалмас касаллик. Вафосиз ёр, деб тушдим бу дарди бедаволарга, Ўлимнинг ваҳмидан ҳардам юрак тўлганга йиғлайман. — Ҳамза, Паранжи сирлариБу жуда дарди бедаво иш бўлди-да!