sft.
1.
Taʼmi ogʻiz-tilni achitadigan, lovullatadigan.
Achchiq garmdori.
Fargʻona vodiysidan boshqa joylarga ekiladigan turp negadir achchiq taʼm, taxir mazaga ega boʻladi. — K. Mahmudov, Qiziqarli pazandalik
2.
Nordon, tishni qamashtiradigan.
Achchiq (donali) anor.
Otasi achchiq olma yesa, oʻgʻlining tishi qamashadi. — Maqol
3.
Sezgi aʼzolariga qattiq taʼsir qiladigan, oʻyuvchi.
Achchiq gaz. Achchiq tamaki. Achchiq hid.
Jiqqa hoʻl oʻtin yolgʻiz pirs-pirs qilib, achchiq zahar tutun buriqtiradi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4.
Jazillatadigan, jonni achitadigan.
Dalalarda kech kuzning achchiq shamoli esa boshladi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Tashqarida shamol uvullar, achchiq sovuq naq badanni kesib ketguday edi. — Gazetadan
[Sherbek] Toʻrigʻini egarladi. Oʻzini egar ustiga olar-olmas, otga achchiq qamchi bosdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
5.
koʻchma
Kishiga qattiq tegadigan, koʻngilga ozor beradigan; qattiq, noxush.
Achchiq istehzo. Achchiq tanqid. Haq soʻz — achchiq soʻz. — Maqol
U hatto bu achchiq taʼnalarni eshitmaganday.. sur boʻlib turardi. — Mirmuhsin, Umid
6.
koʻchma
Gʻam-iztirobli; alamli.
Uning achchiq koʻz yoshlari har qanday odamga taʼsir qilmasdan qolmasdi. — Yoshlik
Cheki koʻrinmas bu soʻqmoq yoʻlovchining madorini, nainki madorini, jonini oladigan qismatday achchiq. — Saodat
7.
ot
Qahr, jahl; zarda.
Hozir mening achchigʻim ham qahrim bor. — Erali va Sherali
Bobongning achchigʻi qursin, yomondir. — Nurali
8.
ot
Qiyinchilik, mashaqqat; gʻam-gʻussa, gʻam-hasrat; azob-uqubat,
Achchiq bilan chuchukni totgan bilur, uzoq bilan yaqinni yurgan bilur. — Maqol
Bir achchiqning bir chuchugi bor. — Maqol
Turmushning achchiqlarini totib koʻrgan.. qadimgi batrak Abdurasul bu kunlarda oʻz muddaosining amalga oshayotganini his etar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi