Қидирув

от 1. Ўрикнинг пишиб етилмаган меваси, довучча.

Баҳор эди. Ўриклар гулини тўккан, ғўралар қинидан чиқиб, еса оғиз маза топадиган бўлиб қолган. — Ойдин, Садағанг бўлай, командир.

Тошхўжа қаёққа кетаётганини ҳам унутди шекилли, шўхлиги тутиб, шохлари девордан ошиб ётган ўрикдан бир ҳовуч ғўра сидириб, оғзига солди. — А. Мухтор, Чинор

Сувонжон оғзидаги ғўрани у лунжидан бу лунжига ўтказаркан, ҳайрон қолди. Ёнғоқда ўрик битмайди-ку? — С. Анорбоев, Оқсой

2. Умуман, пишиб етилмаган мева, ғўр мева.

Олча ғўраси, Сабр қилсанг, ғўрадан ҳалво битар. — Мақол

Ток гуллаб бўлганидан кейин, гуллар ғўрага айланганда ўтказиладиган иккинчи хомтокни эса ғўра хомток дейишади. — М. Собиров, Хомток

3. кўчма айн. Ғўр 3.

Қутулиш тадбирини излаб турганда, ғўра қиз янги таъна, янги ўпка билан йигит юрагини тирнарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Нурмат ҳали пишмаган — ғўра, Етгани ёʻқ ҳали тобига. — Д. Файзий.

от эск. кт. Талон-торож; бузғунлик.

Ғорат бўлмоқ. Ғорат қилмоқ.

Қурдик не-не иморат, Аммо билмадик ғорат. — М. Али

Аммо на раҳм бор ва на адолат: Элни золим шундай этмишдир ғорат. — Миртемир

Шу тариқа, фаҳш ботқоғига ботган император Рим империяси хазинасини ғорат қилиб жар ёқасига олиб келганини билади. — Тафаккур

от Яхши ишлов берилмаган, майин ҳолга келмаган, дағал (тупроқ, лой ҳақида).

Ғўраша лой.

— Чигитни қуёшда қизитиб эксак, тупроқ ғўраша бўлмаса бас,— деди сўзини маъқуллатиб Хадичахон. — Н. Сафаров, Хадича Аҳророва

Ерларимиз кечагина ғумай, тикан, янтоқ босиб ётган қақир, ғўраша ерлар эди. — М. Исмоилий, Икки қиз ҳикояси

фл. Ғўра ҳосил қилмоқ, мева тугмоқ.

Боғдаги токлар зангидан баргигача шовул-шовул шўралабди, ўриклар-чи, шохи тўла ғўралабди. Камбағалнинг куни туғибди. — Ё. Шукуров, Уч савол

от айн. ғўр-шўр.