Қидирув

м; своя ж; своё с; (мн. свои) мест. 1. oʻz, oʻzining; oʻziniki; любить свою мать oʻz onasini sevmoq; служить своей Родине [oʻz] Vataniga xizmat qilmoq; 2. в знач. сущ. oʻ

Уч опа-сингил оталарининг золимлигидан қочиб, ҳар бири ўз ёʻлига равона бўлади. Кенжа қиз Иқбол айиқ билан турмуш қуриб, Айиқполвон исмли ўғил кўради.

Ушбу эртакда ухлагани ухлаган кампир ва унинг эчкиларини бирма-бир еб кетадиган очкўз бўри ҳақида ҳикоя қилинади. Аммо воқеалар кутилмаган якун топади.

Бу эртакда ҳунарманд дўстлар ўртасидаги рақобат ва муҳаббат ҳикоя қилинади. Тикувчи ўз маҳорати туфайли маликага уйланиб, подшоҳликка эришади.

Бу эртакда ҳийлагар тулкининг зағизғон болаларини еб қўйиши ва донишманд бедананинг аралашуви билан тулкидан қутулиш ёʻли топилиши ҳақида ҳикоя қилин

Бир кийик уяси ёнидаги теракка осилган кади сабабли оч қолиб, уни енгишга ҳаракат қилади. Аммо кади билан бўлган кураш унинг қуйруғини узиб юборади ва

Шаҳзода Шавкат сирли кийикни қувиб, ўзга оламга тушиб қолади ва у ерда паризод Моҳистарага ошиқ бўлади. Бу саргузашт унинг ҳаётини бутунлай ўзгартириб

дўлана

соя