свой
русскийсвой
мест. м; своя ж; своё с; (мн. свои) 1. oʻz, oʻzining, oʻziniki
2. в знач. сущ. oʻz (fikri, gapi, haqi va h.k.), oʻziniki
- добиться своего tutgan joyidan kesmoq; aytganini qildirmoq; oʻz maqsadiga erishmoq
- настаивать на своём aytganini qildirmoq, oʻzinikini maʼqullab turib olmoq
- своими силами см. сила
- (быть) в своём уме es-hushi (aqli) oʻzida; es-hushi joyida
- свои люди, сочтёмся qoʻynidan toʻkilsa, qoʻnjiga
- своя ноша не тянет oʻzingniki ogʻir (malol) kelmaydi; kerakli toshning ogʻiri yoʻq
- своя хатка - родная матка oʻz uyim - oʻlan toʻshagim
- своя рубашка ближе к телу см. рубашка
- всему своё время см. время
СВОЙ
мест своего м; своя, своей ж; своё, своего с (мн. свои, своих) 1. oʻz, oʻtining, oʻziniki
любить свою мать oʻz onasini sevmoq
служить своей Родине [oʻz] Vataniga xizmat qilmoq
выразить своё удивление oʻzining hayron boʻlganligini aytmoq
я забыл свою книгу men [oʻz] kitobimni unutibman
мы пришли к своему другу biz oʻrtogʻimiznikiga keldik
когда вы выполните своё обещание? siz oʻz vaʻdangizni qachon bajarasiz?
она получила свой паспорт и свои вещи u [oʻzining] pasport va narsalarini olib ketdi
2. в знач. сущ. своё, -его с ўз (fikri, gapi, haqi va h.k.), oʻziniki
добиться своего tutgan joyidan kesmoq; aytganini qildirmoq; oʻz maqsadiga erishmoq
настаивать на своём aytganini qildirmoq, oʻzinikini maʻqullab turib olmoq
- своими силами см. сила.
свой
oʻzining, oʻz