Қидирув

от 1. Эстетик завқ ёки ором берадиган нарсалардан олинадиган лаззат, ҳузур, гашт.

Севгисин айтмаслик — қизлар одати, Ноз-у карашмаси — йигит роҳати. — М. Алавия

Кундузлари иссиқдан беҳол бўлган одамлар кечадан роҳат кутадилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Ҳузур-ҳаловат, фароғат, тинч ва фа-ровон ҳаёт.

Роҳатда яшамоқ. Меҳнат, меҳнатнинг таги — роҳат. — Мақол

Меҳнациз роҳат ёʻқ. — Мақол

Энди сенлар омон бўлинглар. Дунёнинг роҳатини сенлар кўринглар. — Ойдин, Олтин узукка олмос кўз

[Пулдорларнинг] Қорнилари тўқ. Бола-чақалари роҳатда, уйларида қази-қарта қайнайди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Роҳат (хотин-қизлар исми).

сфт. Кишига роҳат берадиган; оромли.

Донг таратган зарбдор Аллақачонлар Кечирмакда меҳнат-ла Роҳатли онлар. — Ғайратий

сфт. 1. Шиннига муз қириб солиб тайёрланадиган музқаймоқсимон овқат.

Роҳатижон халқ табобатида дизентерия касаллигига қарши дори сифатида ҳам қўлланган. — Газетадан

2. сфт. Жонга роҳат бахш этадиган, жонга роҳат бағишлайдиган.

У [Нигора] ипакдай майин, шишадек тиниқ, роҳатижон илиқ булоқ сувини қучоқлар, оппоқ тўшига босиб яйрар. — С. Анорбоев, Оқсой

Ғулом аканинг кабинети узун коридордан иборат эди. Шу оддийгина хона бош инженер ёрдамчиси учун роҳатижон макон эди: ҳам иссиқ, ҳам озода. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

сфт. Роҳат бағишлайдиган, киши ҳузур қиладиган; оромбахш.

Роҳатбахш жой. Роҳатбахш куй. Роҳатбахш ичимлик.

Жабборов шу роҳатбахш кайфият билан уйига борди. — Н. Ҳайитқулов, Ер тафти

Ташқарида ҳавонинг тафти баланд, аммо купе муздек салқин, роҳатбахш. — Газетадан

фл. Роҳат қилмоқ, ҳузур, гашт қилмоқ.

Мусиқадан роҳатланмоқ. Роҳатланиб дам олмоқ.

Ўзгалар оғирини енгил қилишдан роҳатланади. — Т. Ашуров, Оқ от

Холида терлаб, товонлари қорайиб кетган оёқларини сувга тиқиб шалоплатди — жони роҳатланди. — Ёшлик

Азиза, курсдош қизларнинг ғаши келаётганини сезган сайин, ўзини ғолиб ҳисоблаб, роҳатланарди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

от Кишига ҳузур, ором бермайдиган ҳолат, оромсизлик.

бу изғириқ кишига унча роҳацизлик бермаса-да, лекин қаердадир доғ қилинмоқда бўлган зиғир мойининг аччиқ исини димоғга келтириб уришидан кишида бир беҳузурлик ҳосил бўлар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар