rohatijon

sft. 1. Shinniga muz qirib solib tayyorlanadigan muzqaymoqsimon ovqat.

Rohatijon xalq tabobatida dizenteriya kasalligiga qarshi dori sifatida ham qoʻllangan. — Gazetadan

2. sft. Jonga rohat baxsh etadigan, jonga rohat bagʻishlaydigan.

U [Nigora] ipakday mayin, shishadek tiniq, rohatijon iliq buloq suvini quchoqlar, oppoq toʻshiga bosib yayrar. — S. Anorboyev, Oqsoy

Gʻulom akaning kabineti uzun koridordan iborat edi. Shu oddiygina xona bosh injener yordamchisi uchun rohatijon makon edi: ham issiq, ham ozoda. — J. Abdullaxonov, Toʻfon