от 1. Ерга қоқиш учун мўлжалланган ёки қоқилган, учи ўткир ёғоч ёки темир.
Ёғоч қозиқ. Темир қозиқ. Чегара қозиғи. Ерга қозиқ қоқмоқ. Қоққан қозиқдай қаққайиб турмоқ. Отни қозиққа боғламоқ. Яхши сўз — жон озиғи, ёмон сўз — бош қозиғи. — Мақол
Қирғоққа яқин ерда тўрт қозиқ устида каттакон бир қайиқ турар эди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар
2. Кийим, сочиқ ва шу кабилар нарса илинадиган мослама.
Палтони қозиққа илмоқ.
Қозиқдан Маккатуллонинг акси туширилган ипак жойнамозни олиб, қиблага қара-тиб ерга солди. — К. Яшин, Ҳамза
Оҳори тўкилмаган оқ халатлар сепараторхона қозиғида осиғлиқ. — С. Нуров, Нарвон
- Олтин қозиқ
- Қозиқ лунги Зийнат учун қозиққа осиб қўйиладиган гулли безак буюм.
- Қозиқ рўмол
- Қоққанда қозиқ, осганда хурмача (ёки чўмич) қолмади Уйимизда қоққани қозиқ, осгани хурмача ҳам қолмади. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қис-саси