a. — roʻparada turgan narsa; namoz paytida yuz qaratiladigan tomon (Makka tomoni); mehrob; janub
ot 2. din. Musulmonlar namoz oʻqiyotgan paytda yuzni qaratib, oʻgirib turadigan tomon, Makka shahri joylashgan tomon.
Qiblaga qarab fotiha oʻqimoq.
[Otamning] Koʻp vaqtlari tasbeh oʻgirish kechalari qiblaga qarab, tiz bukib oʻtirib, xudoga yigʻlash bilan oʻtar edi. — M. Muxammadjonov, Turmush urinishlari
Meʼmor dastorini boshiga qoʻndirib, qiblaga yuzini toʻgʻriladi — Mirmuhsin, Meʼmor
3. esk. Gʻarb, kunbotish tomon.
Qibladan esgan shamol.
- Toʻrt tomoning qibla! Qayoqqa ketsang keta ber, ixtiyoring oʻzingda. — Ikkisidan birini tanlang, — dedi Oyqiz qatʼiyat bilan, — yo ketmon, yo toʻrt tomoningiz qibla, boshingiz qayoqqa ogʻsa, oʻsha tomonga joʻnang. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli