Qidiruv

sft. 1. Aql bilan ish qilmaydigan, aqlga zid, bemaʼni ishlar qiladigan, shunday ishlarga yoʻl qoʻyadigan.

Esing kirmadi sen ahmoqning. Boshimizni baloga qoʻyib, oʻzing bu yoqlarda tuproqqa qorishib yuribsan. — S. Ahmad, Ufq

2. Haqorat ifodalaydi.

— Ablah odam ekansan! — dedi [imom]. — Siz ham ahmoq mulla ekansiz! — dedi Safar boʻzchi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

дураки не делятся на больших и малых (т. е. все дураки одинаковы).

У глупца ум после полудня.

Дураку (невежде) воздашь почесть, а он в чарыках в передний (красный) угол полезет.

— Kirmaysiz kolxozga!— Kiraman!— Kirmaysan!— Kiraman! — Ahmoq!— Ahmoq boʻlmaganimda shu ahvolga tusharmidim!— Gʻalchani izzat qilsang, chorigʻi bilan toʻrga chiqadi. — Не вступишь в колхоз!— Вступлю!— Не вступишь!— Вступлю!—Глупец!— Если бы не был глупцом, то разве я оказался бы в таком положении!— Невежде воздашь почесть, он в передний угол в чарыках полезет. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари.

ot Ahmoqona xatti-harakat, nojoʻya ish; shunday xususiyatga egalik.

— Agar Fotima shunga tegsa, ahmoqlik qiladi. U ustidan yaltiragani bilan, asli past odam! — dedi Musa. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Ahmoqlarga xos yoʻsinda, ahmoqlarcha.

Ahmoqona harakat qilmoq. Ahmoqona savol.

Maryamxon dastlab oʻz kundoshi bilan chiqisholgan emas. Hatto musulmonlarning bunday ahmoqona zakunini fikri-xayoliga aslo sigʻdira olmagan. — Oybek, Tanlangan asarlar