фл. 1. Бирор жойда тунни уйқу билан ўтказмоқ, кечаси ётиб қолмоқ.
Хирмонда тунамоқ.
Бозорни кутиб, икки-уч кун самоварда тунадик. — Ғ. Ғулом, Шум бола
[Ёʻлчи[ Баъзан Қоратойнинг ишхонасида, баъзан чойхонада тунаб юрди. — Ойбек, Танланган асарлар
Тўғридан ҳам кичик булоқ бор экан. Карвон шу ерда тунади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Босқинчилик, ўғрилик қилмоқ (одатда, тунда).
Улар биринчи куни Қўйлиққа яқин жойда Зуфар Ғайнуллинни тунаб, калтакладилар. — Газетадан
Раҳмат шериклари билан тунда фабрикадан келаётган И. М. исмли қизни тунаб, жабрлаб қочаётганларида, қин-ғир ишнинг қийиғи чиқиб қолди. — Газетадан