qoʻnoqlamoq

fl. 1. Tunash yoki dam olish uchun qoʻnoqqa chiqmoq, qoʻnmoq.

Qoraygan tom boʻgʻotlarida qoʻnoqlayotgan chumchuqlar quloqni teshguday tovush bilan chirqillashadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Safarda biror joyda toʻxtamoq, biror joyda tunamoq; biror joyga tushmoq.

oʻtmishda ajdodlarimiz duch kelgan joyda qoʻnoqlashib, yashab ketaverganlar. — Sh. Bugayev, Qoʻrgʻonlangan oy

qonaqlaw, qonıw, túnew