«ҚОЧҚИН» бўйича 11 та натижа: Луғатлар
от 1. Жазодан ёки жазо ўрнидан, тутқунликдан қочган киши.
Отлиқлар миршаб билан бирга қочқинларни қўлга тушириш учун чўл томонга от суриб кетдилар. — С. Айний, Қуллар
2. айн. Қочоқ 1.
Қаёқдандир душман самолётлари пайдо бўлиб, қишлоқ устида ва чодир тикиб ётган қочқинлар тепасида айлана бошлади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
3. айн. Қочоқ 2.
Унинг якка-ю ягона ўғли қочқин — хоин бўлиб чиқади. Бу ҳол Икромжон қалбига зўр изтироб солади. — У. Норматов, Мусибат ва матонат
qashqınlıq
қочоқ, қочқин
1. беженец; 2. см. qochqin.
қочоқ, қочқин, муҳожир | беженец, эмигрант
/ˈфжуːдʒəтɪв/ н [К] қочоқ, қочқин, дезертир
1. н бошпана; то таке рефуг бошпана топмоқ 2. в 1) бошпана бермоқ 2) бошпана топмоқ, яширинмоқ; рефугее [,рефжу'дʒи:] 1) муҳожир 2) қочоқ, қочқин
қочқин, қочувчи – беглец – рефугее. Кüрäк-мä идимдин кüрäмиš отун – Мен қочувчиман, гуноҳим сабаб Эгамдан қочмоқдаман – Я беглец, бежавший от моего господина (бога)
