«ORSIZ» boʻyicha 40 ta natija: Lugʻatlar
sft. Beor, oriyatsiz, ori yoʻq.
Orsiz odamdan qoch. — Maqol
ot Oriyati, ori yoʻqlik.
Otaning oʻlimi haqidagi mashʼum soʻzlar gʻam-gʻussa yoki dard-alam bilan emas, mast-alast baqiriqqa qoʻshib, orsizlik bilan oʻqilmoqda edi. — A. Muxtor, Kumush tola
schneelos, schneefrei
sft. Ohor berilmagan, pardozlanmagan; kraxmallanmagan.
sft. ayn. Beozor.
sft. 1. Gʻubori, changi yoʻq; gardsiz; toza, musaffo.
Gʻuborsiz osmon.
Quyosh gʻuborsiz koʻkda taltayib porlar edi.
Juvon ham uzun qora kipriklarini pirpiratib, chinni singari gʻuborsiz yuzidan nur yogʻilayotganday, kulimsirab qaradi. — A. Muxtor, Tugʻilish
2. koʻchma Koʻngli, dili pok; kir, gʻubordan xoli.
Tipirchilagan jajji yuragi shundoqqina koʻrinib turibdi: samimiy, gʻuborsiz, chin koʻngildan gapiradi norasta. — A. Muxtor, Tong bilan uchrashuv
Qiz bolani avaylab, gʻuborsiz, pok oʻstirish tarbiyada eng muhim davr sanaladi. — Saodat
см. orsiz.
surbet (orsiz, yuzsiz) odam
['brɑːsɪ] 1) misli, misga oid, mis ... 2) soʻzl. surbet, bezbet, orsiz
/dɜ:ti/ adj (dirtier; dirtiest) 1 kir, iflos, chang 2 uyatsiz, orsiz, betamiz
oriyatsiz Or-nomusni bilmaydigan, oʻz obroʻyini qadrlamaydigan; nomussiz, orsiz. Oriyatsiz odam.
xudbin, surber, beadab, uyatsiz (kishi); pessimist; cynical [-(ə)l] beadab, uyatsiz; surbet, orsiz; cynicism [ɪz(ə)m] beadablik, uyatsizlik; surbetlik, orsizlik
