zulfin

sft. Qulf osish yoki eshikni berki-tish uchun eshikka va uning kesakisiga, ikki tabaqali eshikda \ar ikki tabaqaga oʻrnatiladigan kichkina halqasimon temir va unga osilgan zanjir.

Turobjon eshikdan hovliqib kirar ekan, yaktagining yengi zulfinga ilinib, tirsakkacha yirtildi. — A. Qahhor, Anor

U [Munavvar] eshikning zulfinini tushirdi-da, eriga yoʻl berdi. — S. Anorboyev, Mehr

Bir mahal Naziraning qoʻli eshik zulfiniga tushdi-yu, zarb bilan oʻziga tortdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

n chain-lock of the door, door-chain

esik shınjırı