зўраймоқ
zoʻraymoqзўраймоқ
фл. 1. Кучли бўлиб бормоқ, кучаймоқ.
Ёмғир зўрайди.
Кеч киргани учун совуқ яна ҳам зўрайган, изғирин юз-кўзларни аёвсиз чимчиларди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил
Гумбур-гумбур борган сари кўпая борди, зўрайиб кетди. Қишлоқни дод-войлар қоплаб олди. — Н. Сафаров, Оловли излар
Болаларда ғайрат зўрайди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё
2. Оғирлашмоқ, ёмонлашмоқ.
Беморнинг дарди зўрайди.
ЗЎРАЙМОҚ
Кучлироқ бўлиб бормоқ, кучаймоқ; оғирлашмоқ.GÜÇLENMEK, ŞİDDETLENMEK
зўраймоқ
1. усиливаться, крепчать
2. ухудшаться, осложняться (о болезни)
зўраймоқ
в become stronger, intensify, gather force, increase in force (intensity)
ЗЎРАЙМОҚ
1. zorayıw, kúsheyiw, údew
2. awırlasıw, keseli kúsheyiw
зўраймоқ
sich verstärken, sich steigern, sich verschärfen