зомин

от Рўй берган кўнгилсиз ишга сабабчи, айбдор.

Бунда қутулмоғим мушкулдир гумон, Ўн маҳрамга бўлдим охири зомин. — Баҳром ва Гуландом

— Бировнинг жонига зомин бўлишдан қўрқмайсизми? — деди Элмурод. — П. Турсун, Ўқитувчи

Хўш, айтинг, ким зомин акам қонига, Хўш, кимлар ачинди унинг жонига. — А. Пўлкан, Изҳор

а guilty (of), accused

sebepshi, sebepker, ayıpker

↑ schuldig