zomin
зоминzomin
ot Roʻy bergan koʻngilsiz ishga sababchi, aybdor.
Bunda qutulmogʻim mushkuldir gumon, Oʻn mahramga boʻldim oxiri zomin. — Bahrom va Gulandom
— Birovning joniga zomin boʻlishdan qoʻrqmaysizmi? — dedi Elmurod. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Xoʻsh, ayting, kim zomin akam qoniga, Xoʻsh, kimlar achindi uning joniga. — A. Poʻlkan, Izhor
zomin
a guilty (of), accused
- zomin boʻlmoq be accused, guilty
ZOMIN
sebepshi, sebepker, ayıpker
zomin
↑ schuldig
- zomin boʻlmoq schuldig sein