закон

с 1. қонун

2. қонун, қоида

• законы мышления тафаккур қонунлари
• изучать законы природы табиат қонунларини ўрганмоқ

м -а 1. қонун

зако́ны о тру́де меҳнат ҳақида қонунлар

приня́ть зако́н қонун қабул қилмоқ

отме́нить зако́н қонунни бекор қилмоқ

де́йствовать по зако́ну қонунга мувофиқ иш кўрмоқ

соблюда́ть зако́ны қонунга риоя қилмоқ

нару́шить зако́н қонунни бузмоқ

2. қонун, қоида

зако́ны мышле́ния тафаккур қонунлари

изуча́ть зако́ны приро́ды табиат қонунларини ўрганмоқ

қонун

табиат, жамият ва инсон онги соҳасидаги энг муҳим зарур боғланишларнинг инсон билиш фаолиятида ифодаланиши., қонун

қонун, қоида

инглизчаLaw [lɔ:], rule [ru:l]ўзбекчамоддалараро, жисмлараро такрорланувчи боғлиқлик., қонун