zaif

sft. 1. Jismonan quvvati kam, bequvvat, nimjon, kuchsiz.

Zaif bola,

Jismonan zaif, keksaroq yoki sovuqqa ancha taʼsirchan kishilar, yaxshisi, kechqurun yotishdan oldin oyoqqa sovuq vanna qilishlari kerak. — Fan va tur-mush

Gulchehra Sultonning titroq bosgan zaif qoʻllarini qaynoq yosh tomchilari bilan yuvilayotgan yuziga bosdi — M. Xayrullayev, Tilla marjon

2. Tembr jihatdan baland, kuchli boʻlmagan; kuchsiz, past.

Gʻulomqodirning ovozi juda zaif chiqdi. — Sharq yulduzi

Ayol kishining zaif ingragan ovozini eshitib, oʻziga keldi-da, otilib uyga kirdi. — X. Ahrorova, Orifning davlati

— Qoʻrqmang, men — dedi Gʻulomjon, kuz yaprogʻiday titrab turgan zaif tovush bilan. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Iqtisodiy yoki harbiy jihatdan nochor, kambagʻal.

Siz koʻrayotgan gigant yonida iqtisodiy zaif xoʻjaliklar tiralib yotsa, bu nomutanosiblikni bizdan keyingi avlodlar kechirarmikan? — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat

4. Unchalik koʻp boʻlmagan, juda oz; xira.

Zaif shuʼla.

Sariq, moyli qogʻozdan zoʻrgʻa oʻtgan zaif nur toʻquvchi ayollarning tanda ustidagi qoʻllarigagina tushadi. — A. Muxtor, Opa-singillar

5. Mahorat nuqtayi nazaridan kuchsiz, boʻsh; puxta ishlanmagan.

Biz Abdulla Qodiriyning ijobiy fazilatlari haqida fikr yuritar ekanmiz, undagi ayrim zaif tomonlarni ham koʻrsatib oʻtishimiz zarur. — Gazetadan

Daho ulugʻ shoirning zaif joyini bilib oldi. — T. Murod, Qoʻshiq