Заҳарловчи моддалар

– рақибнинг тирик кучларини шикастлаш учун қўлланиладиган юқори заҳарли бирикмалар. Замонавий ЗМ шикастлантирувчи таъсирига кўра беш гуруҳга ажратилади: асабни фалаж қилувчи (табун), умумзаҳарли (сианид кислота), тери-ўювчи (иприт), бўғувчи (фосген) ва қичитадиган (хлорацетофенон). З.м. нинг организмга асосий кириш ёʻллари: нафас олиш органлари, тери, ошқозон-ичак ёʻли, яраланганда қон орқали. Тез тарқаладиган, турғун, заҳарли тутун ҳосил қилувчи З.м. ажратилади. З.м. дан муҳофазаланиш учун газниқоб, муҳофаза кийими, панажойлардан фойдаланилади; кўпгина З.м. учун зидди заҳар (антидотлар) маълум. З.м. – оммавий қирғин қуроли, унинг қўлланилиши 1925 йилдаги Женева протоколи билан тақиқланган.