заҳарламоқ

фл. 1. Заҳар бермоқ, оғу бериб ўлдирмоқ.

Кечаси бир зиёфатдан қайтиб, [Бой] лахта-лахта қон қусди, азонга яқин жон берди. Билмадим, биров заҳарланганми, ҳайтовур, вақти-соати етган экан. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Заҳар қўшмоқ, сепмоқ; зарарли моддалар қўшиб, яроқсиз ҳолга келтирмоқ.

Сувни заҳарламоқ. Овқатни заҳарламоқ.

3. кўчма Руҳан қийнамоқ, азобламоқ, тинчини, турмушини бузмоқ, оғуламоқ.

[Ёрмат:] Юрагимни заҳарладинг, юрагингни қиймалайман. — Ойбек, Танланган асарлар

— Шошма, даданг ёʻқлигида сан ўлгур билан гаплашиб олай, юрак-бағримни заҳарладинг! — ўрнидан туриб, илдамлик билан қўрғон эшигини занжирлади Гулсумбиби. — Ойбек, Танланган асарлар

[Холиса:] Сиз ҳашарот, заҳарларни ўйлайвериб, менинг ҳаётимни заҳарладингиз. — С. Нуров, Нарвон

4. кўчма Киши онгига, феъл-атворига салбий таъсир кўрсатиб бузмоқ, ёʻлдан чиқармоқ.

Бидъат ва хурофотлар киши онгини заҳарлайди.

1. Заҳар бериб ўлдирмоқ.ZEHİRLEMEK

2. Руҳий азоб бериб, дилини сиёҳ қилмоқ, турмушини оғуга айлантирмоқ.

отравлять, травить, дурманить

в poison, envenom

1. záhárlew, uwlaw, záhár beriw, óltiriw

2. záhár qosıw, sebiw

3. авıс. qiynaw, azaplaw, tınıshın buzıw

4. авıс. joldan shıǵarıw, unamsız tásir etiw

vergiften vt, verseuchen vt, (gaz bilan) vergasen vt