юзланмоқ

фл. 1. Бирор кимса ёки нарсага юзини қаратмоқ, унга томон ўгирилмоқ, қарамоқ.

Нормурод Шомуродов қандайдир тараддуд билан меҳмонга юзланди. — О. Ёқубов, Диёнат

Директор бир неча варақ қоғозни стол устига қўйиб, залга юзланди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

Ҳам-ма ўша томонга юзланди. — А. Қаҳҳор, Қўш-чинор чироқлари

2. Рўбарў (юзма-юз) бўлмоқ.

Бу лаҳза унинг кетидан келиб, ҳовлида турган Низомиддин билан Бадиа Зулфиқорга юзланишди. — Мирмуҳсин, Меъмор

3. Бирор томонга қараб юрмоқ, ёʻл олмоқ.

Бундан икки ой илгари, йигирма беш ёшда [Тўғонбек] Ҳиротга юзланди. — Ойбек, Навоий

Омади кетган немиснинг шашти қайтиб, шарқдан юз ўгириб, ғарбга томон юзланиб кетди. — Н. Сафаров, Оловли излар

4. Юз бермоқ, келиб чиқмоқ.

Мен учун шу кунларда сознинг овози эшитилса бас! Қўрқаманки, бехудлик юзланмаса! — С. Абдулла, Қувғинда