yuvosh

sft. 1. Shoʻxlik qilmaydigan, tinch yoki jim yuradigan; beozor.

Yuvosh bola. Yuvosh ot.

Musulmonqul qoʻy kabi yuvosh Toshkent hokimi Salimsoqbekni oʻldirib, oʻrniga Azizbekdek zolimni belgiladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Dadam juda yuvosh, shirinsoʻz chol edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Yuragingiz daryo-da, oyi! Yoki sinfga nuqul yuvosh, aqllilarini terib olganmisiz-a! — H. Nazir, Opaxonimiz

2. rvsh. Beozor tarzda.

Zaynab yuvoshgina kulib, qizarib, chamadonchasini koʻcha oʻrtasiga qoʻydi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Qamchi jahlidan tushib, Mavlon akaga yaxshi shogirdlardek yuvosh boqdi. — H. Gʻulom, Mashʼal