ювош

сфт. 1. Шўхлик қилмайдиган, тинч ёки жим юрадиган; беозор.

Ювош бола. Ювош от.

Мусулмонқул қўй каби ювош Тошкент ҳокими Салимсоқбекни ўлдириб, ўрнига Азизбекдек золимни белгилади. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Дадам жуда ювош, ширинсўз чол эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Юрагингиз дарё-да, ойи! Ёки синфга нуқул ювош, ақллиларини териб олганмисиз-а! — Ҳ. Назир, Опахонимиз

2. рвш. Беозор тарзда.

Зайнаб ювошгина кулиб, қизариб, чамадончасини кўча ўртасига қўйди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

Қамчи жаҳлидан тушиб, Мавлон акага яхши шогирдлардек ювош боқди. — Ҳ. Ғулом, Машъал