yutinmoq

fl. 1. Tomoqqa yaqin suyuqlikni yutmoq, yutgandek harakat qilmoq.

Chol qult etib yutindi. Oʻychan koʻzlarini nayga qadab, tikilib qoldi. — Oʻ. Hoshimov, Koʻprik

Lolaning koʻziga yosh keldi, lekin yigʻlamadi. Quruq yutinib, koʻz yoshini qaytarib yubordi. — Yo. Shukurov, Birinchi parvoz

2. Ichkisi, yegisi kelib, tomogʻida yutish harakatini qilmoq.

Choyxonachi keltirib qoʻygan choyni qaytarayotgan edi, dimogʻiga osh hidi urilib, yutindi. — Sh. Xolmirzayev, Miltiq otildi

Melivoy haqiqatda choʻllagan ekan, yutinib, piyolaga qaradi. — F. Musajonov, Nozik masala

v swallow

1. jutınıw, jutıw

2. ishkisi, jegisi kelip jutınıw

sich (D) die Lippen belecken, (ishtaha bilan) lechzen nach D