yurt
юртyurt
ot 1. Maʼlum xalq, aholi yashab turgan joy; oʻlka, mamlakat, vatan.
Tugʻilib oʻsgan yurtim. Oʻzga yurtda shoh boʻlguncha, oʻz yurtingda gado boʻl. — Maqol
Bahor! Oʻziga xos yoqimli viqor bilan yurt uzra odim tashlaydi. — Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin
2. Biror mamlakat yoki oʻlkada yashovchi xalq; el; aholi.
Yurt puflasa, shamol turadi. — Maqol
Ana xolos, qozi pochchang yurtga osh berayotgan boʻlsalar, tuyaning dumi yerga tegibdi-ku. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Yurt soʻramoq Yurtni, mamlakatni boshqarmoq, hukmdorlik qilmoq, hokim boʻlmoq. Agarda mening yurt soʻramoqqa va shu vosita bilan boylik orttirmoqqa orzum boʻlsa, boshqalardan ham koʻra oʻz oʻgʻlimga — senga maʼlum boʻlmasmidi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Bilim yurti Oʻrta maxsus oʻquv, taʼlim-tarbiya muassasasi. Pedagogika bilim yurti.Muborakxon bilim yurtida oʻqib yurgan paytlaridayoq tarbiyachi boʻlib ishlay boshlagan edi. — R. Fayziy, Hazrati inson
- Oʻquv yurti Umuman, oʻquv muassasasi. Oliy oʻquv yurti.